Karşınızda son şaheserim

Eveeeeeeeet karşınızda yeni bitirdiğim yeleğim.Bu yeleğin modelini de sevgili göznuru nun sitesinden aldım ve güzel açıklamalarıyla çok kolay ördüm.Gamze Nur hanım güle güle giysin.Çocuk bu gidişle yelekten başka bir şey giymeyecek galiba........

Şimdi gelelim Sena ve Serra hanıma; Sena hanım dün annanesinde düşmüş biraz kolu ve bacağı sıyrılmış.(ama sırf kendi hatasından) beni görünce bin naz bin niyaz yaptı,topallıyor kolunu elletmiyor.Ben de telaşlandım haliyle eve gidelim de babası da bir baksın dedim,eve gittik hanım bahçede arkadaşlarını görünce birden çevik bir tazı!..gibi ordan oraya koşturmaya başladı.Akşam zor aldık içeri,aklı sıra bana naz yapmış koca prensesim ve eve girince aynı nazı sürdürmeye çalıştı ama yemedik tabi......

Serra hanım da akşam gittiğimde hala annanesinde uyuyordu,güç topluyormuş küçük cadım akşam pek formdaydı.Hatta 12.00 gibi yattığımızda anne sen benim datağıma dit,ben babamla datıcam bile dedi.Dağdan gelmiş bağdakini kovuyor hesabı.....Cebelleşe cebelleşe ne zaman uyuduk bilmem valla.....

Şimdi ise uykusuz uykusuz bir an önce akşam olmasını bekliyoruuuuuuuuum..........

Hepiniz sevgiyle kalın.

Öğrendim ki...........

Öğrendim ki... Güveni geliştirmek yıllar alıyor, yıkmak bir dakika. .

Öğrendim ki... Hayatında nelere sahip olduğun değil kiminle olduğun önemli. .

Öğrendim ki... Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün, ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek..

Öğrendim ki... Kendini en iyilerle kıyaslamak değil, kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir..

Öğrendim ki... İnsanların başına ne geldiği değil, o durumda ne yaptıkları önemli..

Öğrendim ki... Ne kadar küçük dilimlersen dilimle her işin iki yüzü var..

Öğrendim ki... Olmak istediğim insan olabilmem çok vakit alıyor..

Öğrendim ki... Karşılık vermek, düşünmekten çok daha basit..

Öğrendim ki... Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek, hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun..

Öğrendim ki... "Bittim" dediğin andan itibaren pilinin bitmesine daha çok var..

Öğrendim ki... Sen tepkilerini kontrol edemezsen, tepkilerin hayatını kontrol eder..

Öğrendim ki... Kahraman dediğimiz insanlar bir şey yapılması gerektiğinde, yapılması gerekeni şartlar ne olursa olsun yapanlar..

Öğrendim ki... Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor..

Öğrendim ki... Bazı insanlar sizi çok seviyor ama, bunu nasıl göstereceğini bilemiyor..

Öğrendim ki... Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz, bazıları hiç karşılık vermiyor..

Öğrendim ki... Para ucuz bir başarı..

Öğrendim ki... Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları kaldırmak için elini uzatır..

Öğrendim ki... İki insan aynı şeye bakıp tamamen farklı şeyler görebilir....

Öğrendim ki... Aşık olmanın ve aşkı yasamanın çok çeşidi vardır..

Öğrendim ki... Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar daha uzun yol yürüyor..

Öğrendim ki... Hiç tanımadığın insanlar, iki saat içinde, senin hayatını değiştirebilir..

Öğrendim ki... Duvarda asılı diplomalar insanı insan yapmaya yetmez..

Öğrendim ki... Karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin nereden geçtiğini bulmak zor..

Öğrendim ki... Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez. Gerçek aşkların da!...

Öğrendim ki... Tecrübenin kaç yaş günü partisi yasadığınızla ilgisi yok, Ne tür deneyimler yaşadığınızla var....

Öğrendim ki... Aile hep insanın yanında olmuyor. Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz. Aile her zaman biyolojik değil....

Öğrendim ki... Ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir.....

Öğrendim ki... Bazen başkalarını affetmek yetmiyor. Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor......

Öğrendim ki... Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.....

Öğrendim ki... Şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir. Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz....

Öğrendim ki... İki kişi münakaşa ediyorsa, bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez. Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.....

Öğrendim ki... Her problem kendi içinde bir fırsat saklar. Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.....

Öğrendim ki... Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor......

Öğrendim ki... Bir insanı kazanmak çok zor, ama kaybetmek çok kolay.
(Alıntıdır.....)

Daha kimbilir öğrenecek ne çok şeyimiz var.....Hayat bize öğretiyor yavaş yavaş önemli olan öğrendiklerimizden ders alabilmek,öyle değil mi?.....
Şimdi aklıma geldi; bu bir sobe konusu olabilir hayattan neler öğrendik?...

Eveeet bende Fatmacım ,Zeynepcim ve Figencim'i sobeliyorum,eğer kabul ederlerse.....

Haftasonu gezmemiz.....

Eveeet gelelim haftasonuna.Bu hafta sonu iş arkadaşım Remziye'nin 7 ay önce aldığı ve bizim 7 aydır hayırlı olsuna gideceğimiz evine geç olsun da güç olmasın mantığıyla ancak gidebildik.

Remziye'cim evinde güle güle iyi günlerde mutlu huzurlu oturursun inşallah.

Marifetli arkadaşım bize çooook güzel masalar ve mamalar hazırlamış.Ellerine kollarına sağlık çok teşekkür ediyoruz canım arkadaşım.

Remziyenin tatlı görümcesi Tülay'da aramızdaydı.Keyifli masa sohbetimiz.......

Evet Yasemin hanımcım (benim kankam olur kendisi) pek bir gözel poz vermiş.......

Gülçincim bahtsız arkadaşım bu resim de de karanlık çıkmış.O kadar da poz vermişti aslında.(benim bir kabahatim yok Gülçiiiiin)

Kanımca arkadaki güneş ışıkları seni kıskandı Gülçincim,canım benim.

Eeeeee şey bu resim de araya karışmış.Evet evet ben deniz.......

Nilgüncüm özellikle bu resim senin için.........

Anneleri poz verir de 3 güzeller dururmu efendiiim....3 melek bir arada....

Dost.......

Dost dediğin, sevilecek biri olmadığı zamanlarda bile seni sevmeli.
Sarılacak biri olmadığı zamanlarda bile sana sarılmalı, Dayanılmaz olduğun zamanlarda bile sana dayanmalı,
Dost dediğin fanatik olmalı, bütün dünya seni üzdüğünde bile sana moral Vermeli,
Güzel haberler aldığında seninle dans etmeli
Ve ağladığında seninle ağlamalı, Ama hepsinden daha çok, dost matamatiksel olmalı!
Sevinci çarpmalı,
Üzüntüyü bölmeli,
Geçmişi çıkartmalı,
Yarını toplamalı...
Kalbinin derinliklerindeki ihtiyacı hesaplamalı
Ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı

Sevgiye herzaman yeri olan yüreği kocaman dostlara...

(alıntıdır)

Aynur abla seni çok seviyoruz.....

Çalışma arkadaşlarımızdan Aynur abla(ayakta,beyaz tişörtlü) bu ay emekli oluyor.Bize aşağıdaki masayı hazırlamış.Elleriyle dolmalar,börekler yapmış.

Aynur abla bütün mesai ve servis arkadaşların adına mutlu sağlıklı ve yüreğin gibi güzel emeklilik günleri geçirmeni tüm kalbimizle diliyoruz.
SENİ ÇOOOOOOOK SEVİYORUZ

Paylaşacak dostlarınız yoksa iyi şeylere sahip olmanın bir zevki yoktur

Ahhhh haftasonu ahhh....

Ne heveslerle beklediğim bir haftasonu daha çabucacık geçip gidiverdi.Niye işe geldiğim günler bu kadar çabuk geçmiyor acaba?....

Bu haftasonu neler yaptık.......

Kızlarla parka gittik.Malum kenelerden pikniğe filan gidemiyoruz,babamız da vardiyalı çalıştığından kızları alıp gezdirmek bana düştü.

Sena henımın park keyfi.....

Gezmelere gidilir de bir şey almadan dönülür mü.İşte mavi boncuklu yüzüğümüz efendim.....Mavi boncuk kimdeyse benim gönlüm ondadıııır.

Serra hanımın park keyfi....

Ablasının yüzüğü olur da küçücüğümün olmaz mı.Bir de parmağında tutsa....İlk önce inceledi biraz taktı,sonra çıkardı sıkıntılı raziye....

Ama ben araştırmacı gazeteci Dilek, sizler için dolma parmaklardaki o yüzüğün fotoğrafını çekmeyi başardım efendim.Kıymetimi bilin

Bir haftasonumuz da böyle kuş misali uçtuuuuu gitti.Darısı hafta içinin başına.........

Doğum Günün Kutlu Olsun Küçük Meleğim.....

Tam üç yıl önce; iki gün üstüste ve karnı burnunda Çamlıca tepesine çıkmış , o günün pazar olmasından faydalanarak piknik organizasyonu yapmıştım.

Üstüne üstlük bir de kahvaltı da hamur kızartması yiyerek kendimi aşmıştım,piknik hazırlıkları yaparken babana Ediz ben kendimi hiç iyi hissetmiyorum dedim.Baban da biraz dinlen belki düzelirsin derken,sen ben geliyorum hazırlanın sinyalleri vermeye başladın.Oysa ki daha iki hafta vardı gelmene.

Biz apartopar annanene haber verdik.Çünkü onlarla piknik yapacaktık.Oktay dayın geldi ve biz cümbür cemaat Erdem Hastanesinin yolunu tuttuk.

Doktorun Adalet Zati hanım beni hemen nts'ye bağladı kalbin öyle hızlı atıyordu ki tıkı tıkı tıkı diye annanen mahşerin atlıları geliyor galiba dedi.

Derken doktorun bebeğimiz geliyor annesi diye müjdeyi verdi.Ablan sezer.yan olduğu için ameliyathaneyi hazırladılar ama ben homili gırtlak hamur kızartmalarını yediğim için biraz beklenildi,tahliller yapıldı ve akşam üstü 18.00'da ameliyathaneye girdim.Ve sen 10.07.2005 saat 18.10'da dünyaya gözlerini açmışsın ve yukarı çıkarmışlar ben de yanına gelince seni kucağıma verdiler kapkara,küçücük bir bebektin.Seni hep çirkinim diyerek sevdim,ablasının yanında eşantiyon vericem bı kızı diyordum.Ama sonra minik meleğim, öyle güzel oldun ki bir melek gibi gittiğin yerlere güneş gibi doğdun.Maşallah berakallah.

Bebekliğinin ilk dokuz ayını hatırlamak bile istemiyorum.Gece hastanelerin acillerine taşındığımızı mı söyleyeyim,hiç durmamacasına ağlamalarını mı söyleyeyim,elektrik düğmelerinin sesine bile hemen uyanmalarını mı söyleyeyim bilemiyorum.Dokuz ay babanın ve benim canımızı çıkardın.

Ama bütün yaramazlıklarına,bütün muzurluklarına rağmen üç yıldır evimize neşe ve mutluluk getirdin meleğim.Çok şükür hayatla barışık bir çocuksun,çok neşelisin.DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUUUN,o şen kahkahaların hayat boyu hiç susmasın meleğim.Ömrün boyunca gül hep mutluluk sarsın etrafını inşallah...

Seni canımdan çok seviyorum bebeğim
Ebediyyen yanımda ol istiyorum meleğim
Rahat yaşaman,mutlu olman için çırpınıyor anne yüreğim
Ruhumda senin ve ablanın izlerini taşıyorum meleğim
Ablanın ve senin adını her andığımda bir başka atıyor kalbim......

Melek yüzlerinize her baktığımda,Rabbime binlerce kere şükrediyorum.İyi ki sizin anneniz olma şerefini Allah bana layık görmüş

Sizi çok ama pek çok seviyorum.